Google, yeni Android geliştirici kurallarından yaptırım uygulanan ülkeleri neden muaf tutuyor

Google, politikanın uygulamaya konulmasını ayrıntılandıran bir rapora göre, Android uygulama geliştiricileri için yürürlüğe koyduğu yeni zorunlu kimlik doğrulama gereksinimden Küba ve İran dahil yaptırım uygulanan ülkelerdeki kullanıcıları muaf tutuyor. Muafiyet, bu ülkelerdeki geliştiricilere bir iyilik olarak değil, ABD yaptırım yasasının genellikle Amerikan şirketlerinin bu yargı bölgelerindeki sakinlerden doğrulamanın gerektireceği kimlik verilerini işlemesini yasakladığı için var.

Doğrulama programının kendisi, Google'ın, resmi Play Store dışında doğrudan APK indirmeleri yoluyla kurulanlar dahil, Android'de uygulama dağıtan geliştiricilerin gerçek dünya kimliklerini onaylamasını zorunlu kılmaya yönelik daha geniş bir çabasının parçası. Google, politikayı, kötü niyetli aktörlerin zararlı uygulamaları Play Store aracılığıyla veya yandan yükleme yoluyla anonim olarak dağıtmasını zorlaştırmayı amaçlayan bir güvenlik önlemi olarak çerçeveledi.

Yeni sistem kapsamında, çoğu ülkedeki geliştiricilerin, bir kullanıcı Google'ın resmi pazar yeri yerine bir uygulamayı manuel olarak yüklemeyi seçse bile, yazılımlarının Android cihazlara yüklenebilmesi için, Apple'ın iOS App Store'unda uygulama yayımlamak için gereken sürece ruhen benzer şekilde kimlik doğrulaması sunması gerekecek. Uzun süredir Android'i Apple'ın daha kilitli yaklaşımından ayıran tanımlayıcı farklardan biri olan yandan yükleme, geleneksel olarak uygulamaların merkezi bir bekçi kapısından geçmeden yüklenmesine izin verdi.

ABD yaptırım düzenlemeleri, Amerikan şirketlerinin yaptırım uygulanan ülkelerdeki bireylerden kişisel verileri nasıl toplayıp işleyebileceğini kısıtladığından, Google bu bölgelerdeki kullanıcıları başka yerlerde uygulayacağı aynı doğrulama gereksinimlerine yasal olarak tabi tutamayacağını söylüyor. Pratik etki, Küba, İran ve diğer yaptırım uygulanan ülkelerdeki insanların, en azından şimdilik yeni kısıtlamalar olmadan APK yüklemeye devam edebilecek olması.

İstisna karışık bir tepki aldı. Bazı geliştiriciler ve dijital haklar savunucuları, genellikle ana akım uygulama ekosistemlerine ve ödeme sistemlerine zaten kısıtlı erişime sahip olan yaptırım uygulanan ülkelerin sakinlerinin, ABD ile normal diplomatik ilişkileri olan yargı bölgelerinde faaliyet gösteren geliştiricilerden daha az yeni engelle karşı karşıya kalmasının ironisine dikkat çekti.

Diğerleri, muafiyetin bu pazarları kayırmaya yönelik kasıtlı bir politika seçimi değil, dar, yasal olarak zorunlu kılınan bir istisna olduğunu ve Google'ın yaptırım uygulanan ülkelerle olan daha geniş ilişkisi hakkında hiçbir şey söylemediğini belirtti; bu ülkelerde Google hizmetlerine erişim genellikle hem ABD yaptırımları hem de yerel hükümet politikası tarafından ağır şekilde kısıtlanmış veya tamamen engellenmiş durumda kalıyor.

Muaf olmayan ülkelerdeki geliştiriciler için yeni doğrulama gereksinimi, Android'de tarihsel olarak nispeten açık olan bir sürece sürtünme ekliyor. Play Store dışında niş veya deneysel uygulamalar dağıtan hobiciler ve küçük ekipler dahil bağımsız geliştiriciler, artık daha önce yalnızca Google'ın resmi kanalları aracılığıyla yayımlayanlar için gerekli olan kimlik kontrollerini tamamlaması gerekecek.

Google, daha geniş doğrulama çabasını, yandan yükleme kanalları aracılığıyla dolaşan kötü amaçlı uygulamalarda belgelenen bir artışa yanıt olarak savundu; anonim dağıtımın kötü niyetli aktörlerin hesap verebilirlik olmadan kötü amaçlı yazılım, dolandırıcılık ve diğer zararlı yazılımları yaymasını kolaylaştırdığını savundu. Eleştirmenler ise, yaptırım uygulanan yargı bölgelerinde uygulama boşlukları kalsa bile, politikanın Android'i tarihsel olarak karşı konumlandığı türden merkezi bekçilik türüne daha da yaklaştırdığını söylüyor.

Uygulamanın aşamalı olarak ilerlemesi bekleniyor; Google, şirket doğrulama altyapısını inşa ettikçe ve yaptırımlarla ilgili istisna ile tek tip küresel bir politikayı zorlaştıran diğer yargı bölgesine özgü yasal kısıtlamalar dahil sınır durumları çözdükçe tam uygulamanın zaman alacağını belirtiyor.

Bu bölüm, küresel platformlar işleten büyük teknoloji şirketleri için tekrarlayan bir zorluğu gösteriyor: dünya çapında tutarlılık için tasarlanmış politikalar, bir şirketin belirtilen politika hedefi tek tip uygulama olsa bile bölgeler arasında düzensiz deneyimler yaratan istisnaları zorlayan bir ulusal ve uluslararası yasal yükümlülük yamasıyla rutin olarak karşılaşıyor.