Tarihte bugün: ABD'de Sosyal Güvenlik Yasası imzalandı (1935)

14 Ağustos 1935'te Başkan Franklin D. Roosevelt, Beyaz Saray'da Sosyal Güvenlik Yasası'nı imzaladı. İmza, ABD tarihinin en derin ekonomik krizlerinden biri olan Büyük Buhran'ın altıncı yılında gerçekleşti; ülke nüfusunun büyük bir kesimi işsizlik, yoksulluk ve yaşlılıkta güvencesizlikle mücadele ediyordu.

Yasanın kökeni, Roosevelt yönetiminin 1934 yılında kurduğu Ekonomik Güvenlik Komitesi'ne dayanıyordu. Komite, işçi sınıfının ve yaşlıların ekonomik güvencesizliğe karşı korunması için kapsamlı bir federal sistem tasarlamakla görevlendirilmişti. Çalışmalar, dönemin çalışma bakanı Frances Perkins'in liderliğinde yürütüldü; Perkins, kabinede görev alan ilk kadın olarak da tarihe geçti.

Yasanın çekirdeğini oluşturan sistem, çalışanların ve işverenlerin maaşlardan kesilen katkı paylarıyla finanse edilen bir emeklilik sigortası programıydı. Bu yapı, yardımın doğrudan vergilerden değil, çalışanların kendi katkılarından finanse edilmesini sağlayarak, programın siyasi olarak daha sürdürülebilir olmasını amaçlıyordu; bu tasarım kararı, sistemin bugüne kadar geniş bir siyasi yelpazede destek görmesinin nedenlerinden biri olarak değerlendiriliyor.

Yasa aynı zamanda işsizlik sigortası için eyalet düzeyinde programların kurulmasını teşvik eden bir federal-eyalet ortaklık modeli getirdi ve görme engelli, bakıma muhtaç çocuklar ile anne-çocuk sağlığı hizmetleri için ayrı destek programları oluşturdu. Bu çok yönlü yapı, yasayı yalnızca bir emeklilik programı değil, geniş kapsamlı bir sosyal güvenlik ağı haline getirdi.

Yasanın kabulü kolay olmadı. Kongre'de hem işverenlerin maaş kesintilerine olan itirazları hem de bazı muhafazakâr grupların federal hükümetin ekonomik hayata bu denli müdahale etmesine yönelik endişeleri tartışıldı. Buna karşın yasa, dönemin kamuoyunda geniş bir destek buldu; çünkü Büyük Buhran'ın yarattığı yıkım, geleneksel aile ve yerel yardım ağlarının yetersiz kaldığını açıkça ortaya koymuştu.

Yasa yürürlüğe girdiğinde ilk emeklilik ödemeleri hemen başlamadı; sistem, katkı payı biriktirme mantığına dayandığından, ilk düzenli aylık ödemeler ancak 1940 yılında yapılabildi. Bu bekleme süresi, programın uzun vadeli mali sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla bilinçli olarak tasarlanmıştı.

Sosyal Güvenlik Yasası'nın etkisi ABD sınırlarının çok ötesine geçti. Yasa, 20. yüzyılın ortalarında pek çok ülkenin kendi refah devleti modellerini tasarlarken referans aldığı bir örnek haline geldi; özellikle çalışan katkı paylarına dayalı sigorta modeli, dünya genelinde benzer sistemlerin kurulmasında etkili oldu.

Bugün ABD'de milyonlarca yaşlı, engelli ve dul/yetim, geçimlerini doğrudan bu 1935 tarihli yasadan türeyen programlara bağlı olarak sürdürüyor. Sistem zaman içinde genişletildi ve reforme edildi, ancak temel yapısı -çalışan katkılarına dayalı federal bir sigorta sistemi- büyük ölçüde korunuyor.

Sonuç olarak, 14 Ağustos 1935, ABD'nin ekonomik kriz karşısında toplu bir güvenlik ağı kurma kararının simgesi olarak tarihe geçti. Bu imza, hükümetin bireysel ekonomik riske karşı nasıl bir rol üstlenebileceğine dair yüzyıl süren küresel bir tartışmanın erken ve etkili bir örneğini oluşturdu.